اندوه

بابافغانی غزلیات شماره ۹۸ - شبست و ما همه جویای می ایاغ کجاست بابافغانی غزلیات شماره ۹۹ - باز امشبم ز لاله و گل خانه پر شدست بابافغانی غزلیات شماره ۱۰۱ - دور از تو عمر من همه با درد و غم گذشت بابافغانی غزلیات شماره ۱۰۴ - پیش ما خاطر شاد و دل غمناک یکیست بابافغانی غزلیات شماره ۱۰۶ - رویم شکفته از سخن تلخ مردمست بابافغانی غزلیات شماره ۱۰۹ - ای دل بیا که نوبت مستی گذشته است بابافغانی غزلیات شماره ۱۳۳ - غمی دارم ازو سودم همینست بابافغانی غزلیات شماره ۱۴۴ - دل بیتو چنان سوخت که داغش نتوان یافت بابافغانی غزلیات شماره ۱۵۲ - خوبی همین کرشمه و ناز و خرام نیست بابافغانی غزلیات شماره ۱۶۸ - چو باشم سر بزانو مانده شب در فکر یار خود بابافغانی غزلیات شماره ۱۸۶ - پیش لبت که مرد که هم از تو جان ندید بابافغانی غزلیات شماره ۱۸۸ - از دیده پنهان آن پری گشت و دل من خوش نکرد بابافغانی غزلیات شماره ۱۹۰ - دلم ز روز بد خویش ماتمی دارد بابافغانی غزلیات شماره ۱۹۵ - چه سازم وه که آن بیباک رو از مرد و زن پوشد بابافغانی غزلیات شماره ۲۰۱ - رفتی و چشم روشنم از اشک حرمان تیره شد بابافغانی غزلیات شماره ۲۰۵ - ز بیرحمی چو آن گل پیرهن دور از بر من شد بابافغانی غزلیات شماره ۲۱۳ - جفا مکن که دگر آن جفا نمی گنجد بابافغانی غزلیات شماره ۲۱۵ - نظاره ی روی تو بسی خانه سیه کرد بابافغانی غزلیات شماره ۲۲۵ - سرشک لعل من حاصل گل آزار می آرد بابافغانی غزلیات شماره ۲۲۸ - دود از دل من باده ی گلرنگ برآورد