رباعی ۷۸ - این عمر، که بردهای تو بییار بسر
رباعی ۹۰ - در دل همه خار غم شکستیم دریغ!
رباعی ۹۵ - عمری است که در کوی خرابی رفتم
رباعی ۱۰۸ - چون قصهٔ هجران و فراق آغازم
رباعی ۱۱۶ - امروز به شهر دل پریشان ماییم
رباعی ۱۴۵ - چون در دلت آن بود که گیری یاری
رباعی ۱۴۸ - از آتش غم چند روانم سوزی؟
رباعی ۱۴۹ - هر لحظه ز چهره آتشی افروزی
رباعی ۱۵۶ - گر مونس و همدمی دمی یافتمی
غزل ۲ - آن چنان کز رفتن گل خار میماند به جا
غزل ۳۵ - از جوانی داغها بر سینهٔ ما مانده است
غزل ۴۴ - بار غم از دلم می گلرنگ برنداشت
غزل ۴۷ - تابه فکر خود فتادم، روزگار از دست رفت
غزل ۵۳ - از فسون عالم اسباب خوابم میبرد
غزل ۵۴ - مکتوب من به خدمت جانان که میبرد؟
غزل ۵۵ - تا به کی درخواب سنگین روزگارم بگذرد
غزل ۵۸ - نه پشت پای بر اندیشه میتوانم زد
غزل ۷۰ - طی شد زمان پیری و دل داغدار ماند
غزل ۷۲ - فلک به آبلهٔ خار دیده میماند
غزل ۸۲ - دل از مشاهدهٔ لالهزار نگشاید