غزل ۳۹۷ - ز خاک کوی تو گریان سفر گزیدم و رفتم
غزل ۴۰۹ - باز سرگشتهٔ مژگان سیهی گردیدم
غزل ۴۱۵ - ساز خروش کرده دل ناز پرورم
غزل ۴۱۹ - من آنم که جز عشق کاری ندارم
غزل ۴۴۲ - کو دل که محو نرگس جادو فنت شوم
غزل ۴۴۸ - به من حیفست شمشیر سیاستدار عبرت هم
غزل ۴۵۷ - پا چون کشم ز کوی تو کانجا زمان زمان
غزل ۴۶۵ - آمدم با نالههای زار هم دم هم چنان
غزل ۴۸۲ - ساخت شب مرا سیه دود دل فکار من
غزل ۵۴۲ - شبهای هجران همنشین از مهر او یادم مده
غزل ۵۵۴ - کاش یارم از ستم دایم مکدر داشتی
غزل ۵۵۵ - مرا به دست غم خود گذاشتی رفتی
غزل ۵۵۷ - بریدی از من آن پیوند با بدخواه هم کردی
غزل ۵۶۰ - چو مینماید، که هست با من، جفا و جورت، ز روی یاری
غزل ۵۶۸ - به جرم این که گفتم سوز خود با عالمافروزی
غزل ۵۷۵ - بر روی یار اغیار را چشمی به آن آلودگی
غزل ۵۸۹ - این است که خوار و زارم از وی
قصیدهٔ شمارهٔ ۳۰ - تجدید مطلع
رباعی ۱ - نواب کز و نیم مه و سال جدا
رباعی ۲۹ - یاری که به نیش غم دلی ریش نکرد