غزل ۶۸۳ - دردا که درین راه بسی رنج کشیدیم
غزل ۷۵۶ - دلی داشتم رفت از دست من
رباعی ۲۲ - ای بس که شکست و باز بستم توبه
حکایت ۲۰ - چندانکه مرا شیخِ اَجَلّ، ابوالفرج بن جوزی، ترکِ سَماع فرمودی
رباعی ۹۱ - عُمرم همه صرف شد در این خونخواری
رباعی ۱۷ - یار آمد و یار دلنواز آمد باز
شماره ۱۴۹۲ - زین پس سر آن نیست که من زهد فروشم
شمارهٔ ۱۱۰ - فی نعت النبی علیه السلام
۱۰ - النوبة الثالثة: قوله تعالى: وَ لَقَدْ عَلِمْتُمُ الَّذِینَ اعْتَدَوْا مِنْکُمْ فِی السَّبْتِ اشا
غزل ۴۰۷ - چه حاجتست که گه خشم و گه عتاب کنی؟
شماره ۳ - به آب توبه فرو شستم آتش صهبا
شماره ۲۵۳ - چه کنم با دلِ شوریدهء دیوانهء مست
شماره ۳۰۶ - چون کنم با دل که هیچش با خرد پیوند نیست
شماره ۸۰۷ - آوازه در افتاد که من توبه شکستم
شماره ۸۵۳ - توبه ای کردم و گفتم که دگر می نخورم
شماره ۹۰۹ - تا هوایِ هوایِ می کردیم
شمارهٔ ۳۷ - در بیان شهادت جناب حر(ع)
شماره ۵۴۳ - از کمال خویش نالم نی ز جور روزگار
بخش ۲۶ - رجوع کردن بقصه شمس الدین عظم الله ذکره
حکایت ۳۴ - هم درآن وقت که شیخ قدس اللّه روحه العزیز بنشابور بود او را منکران بودند و ازآن جمله یکی قاضی صاعد بود کی ذکر او رفته است و اگرچ بظاهر انکار نمینمود ا