قصیدهٔ شمارهٔ ۶۱ - تغزل و ستایش صاحب دیوان
غزل ۱۲۷ - گر سال عمر من به سر آید روا بود
رباعی ۳ - عشقا تو در آتش نهادی ما را
غزل ۹۸ - هرچه با من کنی روا باشد
غزل ۱۷۰ - باز بالای تو ما را در بلا خواهد نهاد
غزل ۲۰۴ - هر کس که در محبت او دم برآورد
شماره ۳۵ - منم کز دل وداع کشور امن و امان کردم
الحكایة و التمثیل
۹ - النوبة الثالثة
شماره ۷۰ - چشم عیبت چو نباشد گل و خاشاک یکیست
شماره ۳۷۷ - کرده تا عشق تو چون نقش قدم پامالم
مناجات ۲۱۲ - الهی آن کرده را بر سر کوی بلا آوردی و بلا و مُصیبتها را بایشان نمودی، این یک گرو
شماره ۲۸ - آنم که سر نمیکشم از خنجر بلا
شمارهٔ ۱۲۲ - امیرحسن دهلوی فرماید
شماره ۵۷ - دل بازدیده گوی چوگان بلاست
شماره ۵۸ - در سینه من که او شبستان وفاست