شماره ۱۲۶ - از عشق فتد بخرمن صبر آتش
شماره ۱۴۴ - در راه بتان که صلحشان باشد جنگ
شماره ۱۵۰ - رندی به بغل صراحی و در کف جام
بخش ۹ - در خطاب به ساقی حقیقی و استدعای باده ی حقیقت گوید
بخش ۷۸ - درشکایت از آلایش به رنگ هستی و خود پرستی
بخش ۱۱۸ - در مناجات بدرگاه قاضی الحاجات گوید
شماره ۷ - با کاروان عشق تو چون همسفر شدم
شماره ۵۵ - در شد چمن باغ به دیبای ملمع
شماره ۶۴ - نه طالعی که امانم دهد ز خشم خدا
شماره ۲ - ساقی چو به من دهد می گلگون را
شماره ۲ - مانند سراب بند بر پا
شماره ۸ - ز شهر دوست می آیم پیام عشق بر لب ها
شماره ۹ - طعم هلال می دهد زهر فراقت آب را
شماره ۱۶ - طاعت ما نیست غیر از ورزش پندار ما
شماره ۲۲ - چند از مؤذن بشنوم توحید شرک آمیز را
شماره ۳۳ - ساقی بشو دورنگی امید و بیم را
شماره ۴۳ - هرگه رقم کنم به تو عذر گناه را
شماره ۵۷ - به غیر از رنگ و بویی نیست این عشق مجازی را
شماره ۹۱ - جز محبت، هرچه بردم سود در محشر نداشت
شماره ۱۲۲ - داغ دل در عشق افسردن نمی داند که چیست