شماره ۱۲۷ - خوی شه عربده جو افتادست
شماره ۱۲۸ - داند اخلاص مرا وز حال من آگاه نیست
شماره ۱۴۵ - گوش گل می درد از مژده هنگام صبوح
شماره ۱۶۲ - به هوش سیر چمن کن که شاهدان مستند
شماره ۱۷۹ - هنوز راه نگاهم به بام و در ندهند
شماره ۱۹۶ - آخر به من آن مغ بچه هم کیش برآمد
شماره ۲۲۷ - منم مرغ اسیری مضطرب از بیم جان خود
شماره ۲۴۹ - هوای کوی او آواره ام از خانه می سازد
شماره ۲۶۷ - می است چاره غم هوشمند را چه خبر
شماره ۲۷۱ - طلوع باده ز شام و سحر دریغ مدار
شماره ۲۷۷ - چشم زخم خلق را با حسن روزافزون چه کار
شماره ۲۷۹ - تعظیم پیام دل آگاه نگه دار
شماره ۲۹۱ - غمم به عیش درآمیخت عشق رنگ آمیز
شماره ۲۹۲ - شوریده است آب و گل قالبم هنوز
شماره ۳۰۲ - از طور صلح و عربده بیگانه ام هنوز
شماره ۳۰۵ - سوی صحرای حقیقت برد عشقم از هوس
شماره ۳۱۵ - بگو به دیر خرابات السلام و مترس
شماره ۳۲۶ - در بغل مصحف و سجاده تقوا بر دوش
شماره ۳۳۴ - ساقی بیار جام می خوشگوار پیش
شماره ۳۴۲ - هرگز گلی شکفته نشد از نسیم خویش