شمارهٔ ۵ - در مذمت پوستین خود و حسن طلب برای پوستینی دیگر
شماره ۵۵۴ - نونهال من ز طفلی آشنا بیگانه بود
شماره ۱۰۴۲ - عید من باشد گرفتاری به یار تازه ای
شماره ۸۳۰ - هزار شکر که عالم بکام ماست دگر
شماره ۴۹ - به نیک و بد مشو ایخواجه شاد و غمگین هم
شماره ۲۵۵ - هر دل که درو مهر کسی ریش کند
شماره ۳۳۱ - هر چیز که نوبهار و نوبر باشد
شماره ۵۱۹ - پیش از تو شه زمانه بودند کسان
بخش ۵ - اسعد
شماره ۱۹۳ - مژده ای ذوق خرابی که بهارست بهار
شماره ۲۸۷ - تا ز دیوانم که سرمست سخن خواهد شدن؟
شماره ۳۲۵ - رفت آن که کسب بوی تو از باد کردمی
شماره ۵۷ - زین رنگ که در گلشن احباب دمید
بخش ۳۵۲ - پذیرفتن کوش سخنان پیر فرزانه را و چاره گری پیر درباره ی دو دندان و دو گوش وی
بخش ۳۶۸ - دادگری کوش
شماره ۸۹ - تا زهر غمت بود نخوردیم شکر
شماره ۸ - از جوهر خود جا به کمر خنجر او کرد
شماره ۱۸۳ - الفت آباد محبت را خراج دیگر است
شماره ۱۸۴ - قفل غم بهر گشاد دل کلید دیگر است
شماره ۵۶۷ - می کنم پرواز ذوق جانفشانی را چه شد