غزل ۴۶۲۶ - می برد دل حسن او هردم به نیرنگ دگر
غزل ۴۶۳۰ - چند روزی می دهم دل رابه دلجوی دگر
غزل ۶۳۶۷ - بوی گل و نسیم صبا می توان شدن
شماره ۴۹۴ - من که بودم رونق کوی خرابات، این زمان
شماره ۶۴۲ - از عرق رخسار گلگون را گلستان کرده ای
شماره ۶۷۲ - تیغ دو دم بود لب خندان به چشم من
شماره ۵ - زمانه شکل دگر گشت و رفت آن مهربانیها
شماره ۸۰۸ - از در من دوش کان نگار در آمد
شماره ۸۷۲ - زان گل که اندکی بته مشک ناب شد
شماره ۱۰۹۵ - زلفت از باد دگر باشد و از شانه دگر
شماره ۱۸۶۴ - ترک من، بر شکل دیگر می روی
شمارهٔ ۲۱۹ - هم در ستایش او
شمارهٔ ۲۵۶ - هم در مدح او
شمارهٔ ۷۵ - در شکر گزاری از پادشاه
شماره ۵۵ - ملک تو شها درخت نو بود به بار
شماره ۵۱۹ - مقری صبوح کرده بر مناره شد
شماره ۱۲۸ - راه بگشادند بر آیندگان
شماره ۸۳ - آن غنچۀ گل نگر چه چست افتادست
شماره ۱۳۴ - شاها ز غمت زمانه چون دلتنگیست
شماره ۲۱۸ - چون غنچۀ گل در تک و پو می افتد