حکمت

گوهرهایی که با این برچسب نشانه‌گذاری شده‌اند.

قصاب کاشانی غزلیات شماره ۳۱۷ - نیست هم‌دردی که بردارد ز دل بار کسی غروی اصفهانی غزلیات شماره ۶۸ - رموز عشق را جز عاشق صادق نمی داند غروی اصفهانی غزلیات شماره ۱۰۸ - بخدا کز تو نگیرم دل و رو برنکنم ملا مسیح پانی پتی رام و سیتا بخش ۱۵ - مشورت کردن راجه جسرت برای اولاد با وزیران ملا مسیح پانی پتی رام و سیتا بخش ۳۱ - مشورت کردن وزیران با برت به جهت جلوس او و منع کردن برت وزیران را و آمدن در چترکوت به جهت آوردن رام و انکار کردن رام از ملک ملا مسیح پانی پتی رام و سیتا بخش ۸۷ - تسلّی دادن ترجتا سیتا را سلطان ولد ولدنامه بخش ۱۶ - استشهاد آوردن حکایت سلطان محمود که امیرانش از حسد میگفتند که چرا پیش سلطان ایاز از ما مقرب تر باشد و دریافتن سلطان ضمیر ایشان و بشکستن گوهر شب افروزشان امتحان کردن و ناشکستن ایشان گوهر را و تحسین کردن پادشاه و عاقبت بدست ایاز رسیدن و شکستن ایاز آن گوهر شب افروز را سلطان ولد ولدنامه بخش ۱۰۸ - در بیان آنکه آدمی را بهر چه میل است و محبت دارد جنس آن است، بشرطی که میل و محبت بی غرض باشد. و آن محبت دلیل کند که جانهای ایشان از عهد الست از یک جنس بوده است که المرء مع من احب چنانکه گفته‌اند که عن المرء لاتسأل و اسأل جلیسه و در تقریر آنکه هر کسی را از غذای او شناسند. و غذا دو نوع است یکی حسی و یکی عقلی. حسی نان است و گوشت و آب و غیره و عقلی علوم و حکمت است. اکنون بعضی را میل بفقه است و بعضی را بمنطق بعضی را بتفسیر و بعضی را بدواوین عطار و سنائی رحمة اللّه علیهما و بعضی را بدواوین شعریه مثل انوری و ظهیر فاریابی و غیره هر کرا میل بدواوین انوری و شعرای دیگر، از اهل این عالم است و آب و گل بر او مستولی است و هر کرا میل بدواوین سنائی و عطار است و فوائد مولانا قدسنا اللّه بسره العزیز ک سلطان ولد ولدنامه بخش ۱۲۴ - در بیان آنکه هر ولی اول قطره‌ای بود، از غایت صدق و محبت و نهایت طلب و مودت حق آخر دریائی شد. پس هر ولی دریائی است بی پایان و هر دریائی از این دریاها از دریای با عظمت پر رحمت حق همچو موجی است و موجها در دریا متفاوت‌اند. موج مولانا قدسنا اللّه بسره العزیز از همه موجها بیشتر است و پیشتر هر کرا همت عالی باشد بر بیش زند و پیش دود سلطان ولد ولدنامه بخش ۱۳۸ - در بیان آنکه جنسیت لازم نیست که از طریق صورت باشد. شاید که دو چیز بظاهر مختلف باشند و بمعنی متحد. همچون نان و آب و طعام‌های دیگر از روی صورت جنس تو نیستند، تو متحرک و ایشان ساکن، تو ناطق و ایشان ساکت، تو زنده و ایشان مرده. لیکن از روی معنی اتحاد و جنسیت دارند، زیرا از خوردن نان قوت میافزاید و الم جوع زایل میگردد و تن از آن میبالد و فربه میشود. پس هرچه تن را بیفزاید جنس تن است. و هرچه دین و ایمان را بیفزاید جنس دین و ایمان است.لازم نیاید که جنسیت مخلوق با خالق از روی ذات باشد. این نوع باشد که گفته آمد العاقل یکفیه الاشارة و الذی فهم له البشارۀ افسرالملوک عاملی کوروش نامه وصیت دیو کس به فرزند خود افسرالملوک عاملی کوروش نامه سر کوبی شورش در مصر رضاقلی خان هدایت روضهٔ اول در نگارش احوال مشایخ و عارفین بخش ۵۹ - داعی شیرازی قُدِّسَ سِرُّه رضاقلی خان هدایت روضهٔ اول در نگارش احوال مشایخ و عارفین بخش ۷۷ - سعدی شیرازی نَوَّرَ اللّهُ روحه رضاقلی خان هدایت روضهٔ اول در نگارش احوال مشایخ و عارفین بخش ۱۲۴ - قتّالی خوارزمی عَلَیهِ الرّحمةُ رضاقلی خان هدایت روضهٔ اول در نگارش احوال مشایخ و عارفین بخش ۱۵۳ - نعمت اللّه کهسانی قُدِّسَ سِرُّهُ العَزیْزُ رضاقلی خان هدایت روضهٔ دوم در ذکر فضلا و محقّقین حکما بخش ۳ - افضل کاشی نَوَّر اللّه مَرقده رضاقلی خان هدایت روضهٔ دوم در ذکر فضلا و محقّقین حکما بخش ۱۶ - انوری ابیوردی رضاقلی خان هدایت روضهٔ دوم در ذکر فضلا و محقّقین حکما بخش ۵۴ - شفایی اصفهانی رضاقلی خان هدایت روضهٔ دوم در ذکر فضلا و محقّقین حکما بخش ۶۳ - علای خراسانی