باب هفدهم: اندر خفتن و آسودن
باب بیست و هشتم: اندر دوست گزیدن و رسم آن
باب چهلم: در شرایط وزیری پادشاه
شماره ۴۰ - در این ایّام کس غمخوار ما نیست
شماره ۹۹ - عهد ما مشکن و بر باد مده خاکی چند
شماره ۱۰۸ - بتم باز قصد جفا می کند
شماره ۱۳۱ - ای از فروغ روی تو خورشید رو سپید
شماره ۲۷۴ - جهان پیر را نو شد جوانی
شماره ۲۳ - خون از دل افگار برون می آید
شماره ۵ - نهاده حسن تو بنیاد دلربایی را
شماره ۱۸ - صیاد به من تنگ چنان کرده قفس را
شماره ۲۶ - ای خرم از نسیم وصالت بهارها
شماره ۶۹ - در شهربند عمر که کس را دلیل نیست
شماره ۱۱۱ - عاقبت کوی تو ما را مسکن دل میشود
شماره ۲۲۱ - دهری که از او کام روا نیست چه حاصل
شماره ۲۴۸ - کارم ز عقل راست نشد بر جنون زدم
شماره ۲۵۰ - به بزم دهر حرف دشمنی عام است میدانم
شماره ۲۵۳ - با آنکه در قلمرو هستی یگانهام
شماره ۲۷۶ - درد او هرچند بسیار است در جان باش گو
شماره ۲۹۱ - تا کی به بزم شوق غمت جا کند کسی