شمارهٔ ۴۲ - صفت طعام هندی
شماره ۴۱ - از پسته چو شکرت نمک ریز آید
بخش ۹ - مراست در هوس روی آن پری پیکر
بخش ۱۶ - جانم به لب رسید ز سودای آن حبیب
بخش ۲۰ - زشوق آن رخ زیبا همی کشم آوخ
بخش ۲۳ - اگر آن ترک شیرازی به دست آرد دل ما را
بخش ۴۶ - مرا که سینه هبا شد ز عین دلتنگی
بخش ۵۳ - ای ز سودای لب لعل تو شور ی به نمک
بخش ۵۶ - تا دل به دام زلف سیاه تو مبتلاست
بخش ۶۰ - نوبهار آمد و از هر طرفی سبزه دمید
بخش ۶۴ - عیان دید ناگه بر آن لب چو خال
بخش ۷۰ - میان مجلس رندان حدیث فردا نیست
بخش ۷۵ - تاج سیاه و زلف سیاه و رخ چو ماه
بخش ۷۷ - همی زند به جهان پیر دیر باده صلاح
بخش ۸۰ - دیدم به خواب خوش که به دستم پیاله بود
بخش ۹۲ - آه از این درد که از عشق مرا در جان است
بخش ۹۸ - ز چشم گوشه نشینم نشان سودا پرس
بخش ۱۱۳ - یارب این درد جگر سوز مرا درمان کن
بخش ۱۲۱ - نصیب ما ز می لعل دوست گشته خمار
بخش ۱۳۱ - و ایضا فی ترجیعات
دسترسی سریع
صفحات برجسته
گشت و گذار
با گوهرین
۱۳۹۵ - ۱۴۰۵
