غزل ۵۷۱ - صد رنگ ناله دارد بیمار زندگانی
غزل ۵۷۵ - دلا چه شکوه بیهوده از قضا داری
شماره ۶۱ - زنجیر عدالتت بعالم رقمی است
شماره ۸۵ - از کسب هنر خوشدلی از دستم رفت
شماره ۱۸۴ - چون سوز عشقت پایان ندارد
شماره ۷۵ - فصل نوروز است و خلقی سوی صحرا میروند
شماره ۱۱۴ - کنون که موسم عیش است و باده گلرنگ
شماره ۱۲۵ - هر شب از مستی بسوی خانه ره گم میکنم
شماره ۱۶۹ - دلا در عشقبازی ترک جان گفت، نکو کردی
شماره ۱۷۷ - مرا دلی است بدان زلف تابدار یکی
شمارهٔ ۵٧ - وله ایضاً
شماره ۱۵۹ - حبذا نزهت ایام بهار
شماره ۲۸۷ - بیا ساقی بدور دو ستکانی
شماره ٣ - از برای دو چیز جوید و بس
شماره ١۴ - خسیسی اگر لاف آن میزند
شماره ١۶ - دانی چه موجبست که فرزند از پدر
شماره ١٩ - عزلت و انزوا و تنهایی
شماره ٢٣ - فراخ دستی ز اندازه مگذران چندان
شماره ٣٠ - مده دل ز دست ارغمی هست و خوفی
شماره ٣۶ - اگر نیک و گر بد چو خواهد رسید