غزل ۶۴ - دائم گله چرخ دلاورد زبان چیست
غزل ۷۹ - یک شهر سنگدل را یک سخت جان بسست
غزل ۸۱ - آنکه زخمی از زبان او نخوردم سوسنست
غزل ۸۵ - شیوه نادان بود بر عاشق بیدل گرفت
غزل ۸۶ - هر قدم لغزیدنی فرش قدمگاه منست
غزل ۹۱ - پیری رسید و موسم طبع جوان گذشت
غزل ۹۳ - آزادگی ز منت احسان رمیدنست
غزل ۹۶ - چمن ز سردی ایام برگ و بار گذاشت
غزل ۱۰۱ - از کمی مشتری جنس سخن خوار نیست
غزل ۱۰۶ - بعد وارستگیم سوز تو در تن باقیست
غزل ۱۱۳ - تا نمی گریم چراغ دیده ام را نور نیست
غزل ۱۳۲ - هنوز طره او تا کمر نیامده است
غزل ۱۳۶ - چو ساخت چشم تو کارم، نهفته دیدن چیست
غزل ۱۴۸ - در طریق خودنمائی شیوه دلخواه نیست
غزل ۱۶۹ - دلها بیک نظاره ز نظارگان گرفت
غزل ۱۷۶ - بوقت گرسنگی نفس دون گدائی کرد
غزل ۱۸۷ - عمر سیرش کوته است ار جورت از دل می رود
غزل ۱۹۲ - حسنی که باو عشق سروکار ندارد
غزل ۱۹۷ - عشقت غمی از چاره و تدبیر ندارد
غزل ۲۰۸ - هنرم را ثمری چرخ جفا کار نداد