غزل ۲۱۲ - رود آرام ز عمری که بهجران گذرد
غزل ۲۲۰ - مرغ دلم که خانه خرابی بجان خرید
غزل ۲۲۱ - بملک عشق دل شادمان نمی ماند
غزل ۲۲۲ - گر شبی دیده خونفشان نبود
غزل ۲۲۵ - شیخ از مسواک دندان طمع را تیز کرد
غزل ۲۶۲ - آشوب طلب خاطر فرزانه ندارد
غزل ۲۷۰ - اشکی که رخت خانه به طوفان نمی دهد
غزل ۲۷۲ - کسب کمال اهل جهان کسب زر بود
غزل ۲۸۰ - میخانه چو من رند نکو نام ندارد
غزل ۲۸۲ - چند دل تلخی غم را شکرستان داند
غزل ۲۸۷ - بکن بیخ صبوری حسرت دیدار می آرد
غزل ۲۸۹ - هر زمان بر روی کارم رنگ دیگرگون شود
غزل ۳۰۶ - بر لبم همچو جرس خنده فغان می گردد
غزل ۳۰۸ - بدست صد غم اگر بیدلان اسیر شوند
غزل ۳۱۱ - دارد اگر صفائی دل از شراب دارد
غزل ۳۱۸ - جز بمی هیچ دل از بند غم آزاد نشد
غزل ۳۳۱ - مگو کسی بمن خاکسار می ماند
غزل ۳۳۷ - پرپیچ و تاب و تیره بی امتداد بود
غزل ۳۳۹ - دارم آن سر که اگر در ره دشمن باشد
غزل ۳۵۱ - آن رهروان که در پس زانو سفر کنند