من و تو کشت یزدان ، حاصل است این
شنیدم مرگ با یزدان چنین گفت
بگو ابلیس را از من پیامی
بیا از من بگیرن دیر ساله
در دل را بروی کس نبستم
بچشم من جهان جز رهگذر نیست
به این نابودمندی بودن آموز
غزل ۵ - کردهام باز به آن گریهٔ سودا، سودا
غزل ۱۲ - پل و زورق نمیخواهد محیط کبریا اینجا
غزل ۴۵ - ز بزم وصل، خواهشهای بیجا میبرد ما را
غزل ۵۱ - مکن سراغ غبار زپا نشستهٔ ما را
غزل ۵۷ - گذشتگان که هوس دیدهاند دنیا را
غزل ۷۹ - شوق اگر بیپرده سازد حسرت مستور را
غزل ۱۱۷ - کافرمگر مخمل و سنجاب میباید مرا
غزل ۱۳۲ - حیف استکشد سعی دگر بادهکشان را
غزل ۱۴۵ - کیست بردارد ز اهل معرفت ناز تو را
غزل ۱۵۵ - کو دماغ جهد، تن در خاکساری داده را
غزل ۱۷۴ - اثر دور است ازین یاران حقوق آشنایی را
غزل ۱۸۸ - زگفت وگو نیامد صید جمعیت به بند ما
غزل ۲۰۴ - اینقدر نقشیکهگلکرد از نهان و فاش ما