خرده (۱۱)
خرده (۱۳)
خیز و بخاک تشنه ئی بادهٔ زندگی فشان
چند بروی خودکشی پردهٔ صبح و شام را
تکیه بر حجت و اعجاز و بیان نیز کنند
گرچه می دانم که روزی بی نقاب آید برون
گشاده رو ز خوش و ناخوش زمانه گذر
بینی جهان را خود را نبینی
به نگاه آشنائی چو درون لاله دیدم
بهار آمد نگه می غلطد اندر آتش لاله
لاله این گلستان داغ تمنائی نداشت
هنگامه را که بست درین دیر دیر پای
ای لاله ای چراغ کهستان و باغ و راغ
خود را کنم سجودی ، دیر و حرم نمانده
نه تا سخن از عارف هندی
ارض ملک خداست
غزل زنده رود
صحبت با شاعر هندی برتری هری
پیغام سلطان شهید به رود کاویری
حکمت فرعونی