شماره ۲۳ - خازن میر معظم راوی اشعار من
شماره ۳۵ - ای وزیری که به دهر آنچه بود دلخواهت
شماره ۵۳ - خسروا ای آنکه قهرت روز رزم وگاه کین
شمارهٔ ۵۷ - در ستایش امیرالامراء العظام حسینخان نظامالدوله حکمران فارس گوید
شماره ۷۵ - ای داور زمین و زمان کز شکوه و فر
شماره ۱۱۰ - وزیر عصر و مجیر جهان مشیرالملک
شماره ۱۱۹ - میر زمانهای که نگردد مرا زبان
شماره ۱۲۰ - صاحبا ای که در مدایح تو
شماره ۱۲۱ - داورا ای که خاک پای ترا
شمارهٔ ۳۷ - قطعه
قصیده ۳ - از نور روی اوست که عالم منور است
قصیده ۳۱ - آن امیرالمؤمنین یعنی علی
شمارهٔ ۳۵ - وله ایضا در رثاء
غزل ۳۲ - شاه خودرائی است این سلطان ما
غزل ۶۶۵ - این سعادت بین که ما را رو نمود
غزل ۷۴۵ - ذوقیست دلم را که به عالم نتوان داد
غزل ۸۰۲ - سلطان که بود گدای سید
شمارهٔ ۳۳ - در مدح و اظهار خلوص و عرض صمیمیت
غزل ۱۲۶۵ - دیگران جانند و جانان شمس دین
غزل ۱۳۰۴ - ای تاج فرق شاه فلک خاک پای تو