شمارهٔ ۳۱ - و له ایضاً
شماره ۳۳ - گو به ساقی، کز ایاغی، ترکن دماغی
شماره ۲ - یار میخواره من دی قدحی باده به دست
شماره ۱۵ - می را که همیشه با خرد دندان است
شماره ۵۳ - کو پر می صافی مروق ساغر؟
شماره ۷۷ - گفتی چو بماندی از شراب آوردن
شماره ۹۴ - در ده می لعل لاله گون صافی
بخش ۱۲ - یار عهد جوانی
بخش ۲۶ - صبوحی
بخش ۴۰ - خلوت آباد حکیم
بخش ۴۴ - پس از توبه
شماره ۱۰۲۸ - ایّها الخمّار مخموریم و رنجور و حزین
شماره ۱۰۷۶ - در ده علی الصباح به دفعِ خمار باده
شماره ۱ - زود به کردم من بیصبر داغ خویش را
شماره ۱۶۸ - کی غم دهر خراب می نابم دارد؟
شماره ۲۱۰ - باده گر فردا خورم، عالم کنون پر میشود
شماره ۱۸ - به بزم، چهره ز می برفروختن دارد
شماره ۴۷۱ - هر دم نتوان کرد به جامی مستم
شماره ۴۹۰ - گفتی که لب آلوده به می چند کنم
شماره ۴۸ - مست عشقم ز خرابات میارید مرا