غزل ۴۵۰ - خرابی باعث تعمیر باشد بینوایی را
غزل ۹۶۹ - نعمت الوان دنیا مایه دردسرست
غزل ۴۲۱۶ - آنها که در چمن قدح مل نمی زنند
شمارهٔ ۱۷۵ - شکوه از روزگار و ناله از زندان
شمارهٔ ۱ - در مدح وزیر ضیاءالدین عراق بن جعفر
شمارهٔ ۱۰۸ - این قصیده در مدح خداوند عالم ملک اعظم ناج الدنیا والدین بردالله مضجعه گوید
شمارهٔ ۱۲۹ - و قال ایضا فی الجربات
شمارهٔ ۲۸ - و برای او
شمارهٔ ۲۰ - لسان حال المظلومه زینب الکبری علیهاالسلام
شماره ۸۷ - سراپا کاخ این زورآوران گر زیوری دارد
شماره ۴۶۷ - تا کعبه با خیال تو همدوش رفته ام
شماره ۱۳ - سلخ ماه طرب و غره شهر الم است
بند ۴۱ - رفتی پدر تو تفته جگر از جهان دریغ
بند ۶۴ - این بود آخر اجر رسول از پیمبری
۲۷- شخص شقاق و شیطنت شد به جهنم از جهان
۸۸- سید صفی ز ری به سقر چون نهاد روی
شمارهٔ ۱ - خواجه عماد فقیه فرماید
شمارهٔ ۱۱۲ - لاادری قائله
شمارهٔ ۱۲۹ - سلمان ساوجی فرماید
شماره ۱۷ - قزگفت که نخ چنین که آراست که من