غزل ۲۰۷ - یاد باد آن که سر کوی توام منزل بود
غزل ۳۵۱ - حاشا که من به موسم گل ترک می کنم
غزل ۳۹ - آه که آن صدر سرا، میندهد بار مرا
غزل ۵۷۹ - دردا که ز یک همدم آثار نمیبینم
غزل ۲۲۸ - دگر بار ای مسلمانان به قلاشی در افتادم
غزل ۲۵ - اهل بر روی زمین جستیم نیست
غزل ۲۷ - در این عهد از وفا بوئی نمانده است
شمارهٔ ۱۰ - رشید الدین وطوط در مدح خاقانی قصیدهای مشتمل بر سی و یک بیت سرود و برای او فرستاد که اولش این است «ای سپهر قدر را خورشید و ماه وی سریر فضل را دستور و شاه» «افضل الدین بوالفضایل بحر فضل فیلسوف دین فزای کفرکاه» خاقانی در جواب وی گفته است
شماره ۲۵۶ - خاقانی ازین چرخ سیه کاسهٔ دون
تکبیت ۱۳۶ - نیرنگ چرخ، چون گل رعنا درین چمن
الحکایه و التمثیل
غزل ۱۳۳۰ - آب و رنگ عبرتی صرف بهارم کردهاند
غزل ۳۶۲۴ - سرخوش از صحبت ارباب هوس می آید
غزل ۴۶۵۸ - نخواهد دردمند عشق او میخانه دیگر
شماره ۸۰۳ - باز گرفتار شد دل که درین سینه بود
شماره ۵ - دانی چه مصلحت را بل غاغ شد بخارا
شماره ۲۰۰ - میرم ار خوی ستمکاری ز سر بیرون کند
شماره ۶۷۸ - مرا سرگشته میدارد خیال زهد بی حاصل
شماره ۳۵۸ - از ما فلک دون چه به یغما بستاند؟
شماره ۱۱۶ - نشستن با تو و بر خود نبالیدن ستم باشد