شکوه

عطار نیشابوری غزلیات غزل ۶۸۱ - ای خرد را زندگی جان ز تو عطار نیشابوری غزلیات غزل ۷۷۰ - ای آنکه هیچ جایی آرام جان ندیدی سنایی غزنوی غزلیات غزل ۹۲ - تا کی کنم از طرهٔ تو فریاد سنایی غزنوی غزلیات غزل ۲۰۸ - ای زلف تو تکیه کرده بر گوش سنایی غزنوی رباعیات رباعی ۲۹ - در دوستی ای صنم چو دادم دادت وحشی بافقی غزلیات غزل ۶۶ - مشورت با غمزه چشمت را پی تسخیر کیست وحشی بافقی غزلیات غزل ۱۹۰ - دوش اندک شکوه‌ای از یار می‌بایست کرد وحشی بافقی غزلیات غزل ۲۸۴ - نفروخته خود را ز غمت باز خریدیم وحشی بافقی قصاید قصیدهٔ شمارهٔ ۲۶ - در ستایش میرمیران ناصرخسرو قصاید قصیده ۳ - آزرده کرد کژدم غربت جگر مرا خاقانی غزلیات غزل ۱۷۱ - نی دست من به شاخ وصال تو بر رسید خاقانی غزلیات غزل ۲۱۳ - نه رای آنکه ز عشق تو روی برتابم خاقانی غزلیات غزل ۲۹۶ - شد آبروی عاشقان از خوی آتش‌ناک تو خاقانی غزلیات غزل ۳۰۸ - ای از پی آشوب ما از رخ نقاب انداخته خاقانی غزلیات غزل ۳۷۴ - گر بر در وصالت امید بار بودی خاقانی قصاید شمارهٔ ۱۰ - رشید الدین وطوط در مدح خاقانی قصیده‌ای مشتمل بر سی و یک بیت سرود و برای او فرستاد که اولش این است «ای سپهر قدر را خورشید و ماه وی سریر فضل را دستور و شاه» «افضل الدین بوالفضایل بحر فضل فیلسوف دین فزای کفرکاه» خاقانی در جواب وی گفته است خاقانی قصاید شمارهٔ ۱۶۷ - مطلع سوم خاقانی رباعیات شماره ۳۰۳ - ای از پری و ماه نکوتر صد ره مسعود سعد سلمان قصاید (گزیدهٔ ناقص) قصیده ۱ - چون نای بی‌نوایم از این نای بینوا مسعود سعد سلمان قصاید (گزیدهٔ ناقص) قصیدهٔ شمارهٔ ۵ - گویی مرا زبان و دهن نیست