قصیدهٔ شمارهٔ ۱۶ - باران بهار در خزان بندم
غزل ۱۲ - خه از کجات پرسم چونست روزگارت
غزل ۲۰۸ - گر عزیزم بر تو گر خوارم
غزل ۲۳۷ - درمان دل خود از که جویم
غزل ۲۸۳ - بدخویتری مگر خبر داری
قصیدهٔ شمارهٔ ۵۰ - در مدح سلطانالخواتین عصمةالدین مریم
قصیدهٔ شمارهٔ ۱۱۹ - دشمنان از وی دروغی گفته بودند خلوص خود و عذر مخدوم را گوید
قصیدهٔ شمارهٔ ۱۵۱ - در مدح فخرالسادات مجدالدین ابوطالب نعمه
غزل ۹۰ - تا زندهایم، یاد لبش بر زبان ماست
غزل ۱۵۶ - شبی به ترک سر خویشتن بخواهم گفت
غزل ۱۷۱ - هیچ اربه صید دلها در زلف تابت افتد
غزل ۴۰۷ - منم غریب دیار تو، ای غریبنواز
غزل ۴۵۴ - من نخواهم برد جان از دست دل
غزل ۴۵۵ - نگفتم: کین چنین زودت به جان اندر بکارم دل؟
غزل ۴۸۴ - تو دامن از کف من دوش در کشیدی و گفتم
غزل ۵۰۸ - به یک نظر چو ببردی دل زبون ز برم
غزل ۵۱۷ - منازل سفرت پیش دیده میآرم
غزل ۵۲۸ - نگشتی روز من تیره، ندانستی کسی رازم
غزل ۶۰۴ - ای کس ما، چون شدی باز مطیع کسان؟
غزل ۷۳۷ - خانهٔ صبر مرا باز برانداختهای