طبیعت‌گرایی

ادیب صابر ترکیبات شماره ۴ - ابر فروردین فرو شوید همی رخسار گل ادیب صابر غزلیات شماره ۱۳ - باد سحری طرب فزاید ادیب صابر غزلیات شماره ۱۵ - گرچه رخش همیشه حکایت ز مه کند ادیب صابر غزلیات شماره ۲۸ - رونق گرفت کار می از روزگار گل ادیب صابر غزلیات شماره ۲۹ - بلبل گشاده کرد زبان بر ثنای گل ادیب صابر قصاید شماره ۲ - دست چمن گرفت سر زلف آن نگار ادیب صابر قصاید شماره ۳ - چو روز برسر خود کرد قیرگون چادر ادیب صابر قصاید شماره ۱۱ - ای نموده تیره تیره سلسله بر ارغوان ادیب صابر قطعات شماره ۲ - همه شراب به یاد بنفشه خواهم خورد ادیب صابر قطعات شماره ۳۲ - مرا هوای سحرگه پیام آورد نظیری نیشابوری غزلیات شماره ۱۲۳ - هوا بدیهه رسانست و باغ موزون است نظیری نیشابوری غزلیات شماره ۱۷۴ - ز نگهت سحری شوق یار می خیزد نظیری نیشابوری غزلیات شماره ۱۷۷ - باز نرگس را گلستان صاحب افسر کند نظیری نیشابوری غزلیات شماره ۱۷۸ - وقت شد سبزه فرش در پیچد نظیری نیشابوری غزلیات شماره ۳۳۳ - هرجا که بود روز خوش و روزگار خوش نظیری نیشابوری قصاید شمارهٔ ۲۰ - ایضا در مدح ابوالفتح بهادر عبدالرحیم خان در عید فطر گفته شده نظیری نیشابوری قصاید شمارهٔ ۲۵ - و له ایضا نعت رسول اکرم (ص) و قصد ترک گجرات نظیری نیشابوری قصاید شمارهٔ ۳۵ - مطلع دوم در صفت بهار نظیری نیشابوری ترکیبات شمارهٔ ۱ - این ترکیب موحدانه در دارالسلطنه لاهور در فصل گل و بهار در اوان سرمستی ها در تعریف خرمی عالم مذیل به نام نامی صاحبی ابوالفتح بهادر عبدالرحیم خان خانان در استدعای صحبت ایشان گفته شده نظیری نیشابوری رباعیات شماره ۱۲ - فصلی که چمن شور در احباب انداخت