شماره ۸۳۵ - فصل گل نوروز شد دارد جهان حالی دگر
شماره ۸۴۳ - جان رفت و دل مقید صد غم بود هنوز
شماره ۹۴۵ - چندان ز خلق درد ترا گوش میکنیم
شماره ۱۰۴۵ - طوفان کنم از اشک و رخ خاک بشویم
شماره ۱۱۸۷ - در غنچه چو گل تا بکیی گوش بمن کن
شماره ۱۳۸۴ - گشاد خنده زنان چشم برمن آفت جانی
شمارهٔ ۲۲ - در وصف خیمه و مدح شاه اسماعیل گوید
شمارهٔ ۲۴ - نیز در خیمه و مدح شاه گوید
شمارهٔ ۵۳ - در مدح شاه اخی بیک گوید
شمارهٔ ۵۶ - در مدح قاضی شاه ملا گوید
شمارهٔ ۶۸ - در مدح گوید
شمارهٔ ۷۲ - در مدح یعقوب خان گوید
شماره ۹ - مظهر حقند اشیا جملگی و اندر ظهور
شماره ۳۴ - حیران کارخانه صنعم که صد گره
شماره ۱۰ - تا بلبل خویش یار گفتست مرا
شماره ۱۴ - ای مرغ چمن که کار عشقست ترا
شماره ۴۵ - گر در چمن از تو گفتگو خواهد رفت
شماره ۷۶ - ای گل که رخ ترا صفایی عجبست
شماره ۱۳۸ - هر تازه خطی که بهر زو با تو یکیست
شماره ۱۸۰ - اکنون که بهار عمر در نشو و نماست