بخش ۲۰ - جدایی افکندن باد میان پروانه و شمع
شماره ۶۶ - ساقی تو بحسن صورتی خرمن گل
برگ دوم وزیر زر سفید است
برگ سیم ده زر سفید
برگ هفتم شش زر سفید
برگ نهم چهار زر سفید
برگ نهم چهار زر سرخ است
برگ هشتم پنج قماش
شماره ۹ - در هجر طرب بیش کند تاب و تبم را
شماره ۲۳ - به پایان محبت یاد می آرم زمانی را
شماره ۲۸ - به گیتی شد عیان از شیوه عجز اضطرار ما
شماره ۳۱ - جز دفع غم ز باده نبوده ست کام ما
شماره ۴۲ - به شغل انتظار مهوشان در خلوت شبها
شماره ۴۷ - جنون محمل به صحرای تحیر رانده است امشب
شماره ۵۵ - منع ز صهبا چرا باده روان پرور است
شماره ۶۲ - سموم وادی امکان ز بس جگر تابست
شماره ۶۷ - به خود رسیدنش از ناز بس که دشوارست
شماره ۱۰۲ - ساخت ز راستی به غیر ترک فسونگری گرفت
شماره ۱۱۱ - باده پرتو خورشید و ایاغ دم صبح
شماره ۱۲۶ - خوش ست آن که با خویش جز غم ندارد