شماره ۳۱۵ - آن ماهوش که در همه جا جلوه می کند
شماره ۳۳۷ - ز ما کسی که نهان کرده روی خویش نماید
شماره ۳۵۷ - چون شود آشفته زلفش از نسیم بی خبر
شماره ۴۵۲ - ریزد خزان به خاک چو برگ و نوای گل
شماره ۵۰۲ - من نه این آب روان از لب جو می بینم
شماره ۵۳۷ - باز تا در جلوه آمد جام صهبا در چمن
شماره ۵۵۵ - نماید گاه ابرو گه جمال آهسته آهسته
شماره ۳ - انبیا راست شام باغ [و] حریم
شماره ۵ - عالم دریا حباب آن دریا ما
شماره ۱۷ - ایام بهار است نه می در جام است
شماره ۱۰۰ - تا کرد قبای ناز را بر تن گل
شماره ۱۰۸ - هر ذره مدان ز خود کمش می بینم
شماره ۱۲۵ - بحری پنهان چو کرد جوش و طغیان
شماره ۱ - ای آسیا، ای آسیا، سرگشته ای چون ما چرا؟
شماره ۱۱۱ - خرد مستست و دل مستست و جان مست
شماره ۲ - من و بزمی که به مژگان نرسد خواب آنجا
شماره ۴۳ - عشق ساغر داده شوق تشنه دیدار مرا
شماره ۶۸ - به پیری بازگشتی هست لازم هر جوانی را
شماره ۹۴ - خار وگل را جوش یک پیمانه می دانیم ما
شماره ۹۷ - شیشه بر خاره به صد رنگ زدن پیشه ما