شماره ۱۶۸ - تو آن نئی که کسی از غمت هلاک شود
شماره ۱۷۲ - اگر آگه ز خزان باد بهاری نشود
شماره ۱۹۵ - ذوقی مبادش از غم صیاد در قفس
شماره ۹ - چو شد مشاطه ی خورشید سوی برج حمل
شماره ۱۱ - عیان شد چو خورشید زین سبز طارم
شماره ۲ - چو شد دلگشا آن دل افروز باغ
شماره ۲۲ - شرم از ابروی آن ابرو کمان کرد آسمان
شماره ۲۳ - امیر فلک آستان فخر گیتی
شماره ۲۵ - خان جم شوکت خدیو آسمان رفعت حسین
شمارهٔ ۳۳ - تبریک عید و مدح
شماره ۷ - برداشت عروس باغ از چهره نقاب
شماره ۲۱ - ابر گریان که در چمن می خندد
شماره ۶ - آن سبزه که از عارض او خاسته شد
شماره ۱۲ - گرفت آب کاشه ز سرمای سخت
شماره ۲۳ - هنگام آنکه گل دمد از خاک بوستان
شماره ۲۴ - گویی که هست مردم چشمم چو آبخو
شماره ۹۱ - آن باد بهار بین که برخاست
شماره ۹۲ - کدام سرو به بالای دوست ماند راست
شماره ۱۶۳ - عیدیست مبارک که کس آن عید ندیدست
شماره ۱۶۵ - جهانی سر به سر چون نوبهارست