شمارهٔ ۱۸ - تاختن آورد بر بتان ختن ریش
شمارهٔ ۷ - این چیست؟
شمارهٔ ۱۳ - چیست آن
شمارهٔ ۶ - قویدست در شکار
شماره ۱۲ - طوطی بپرید از قفس بلخ بمرد
شماره ۴۰ - گازر بچه ای بروی رخشان خورشید
شماره ۵۲ - ای واعجبی سدیدک فلسفه گوی
شماره ۹ - جز داغ سینه گل نکند در بهار ما
شماره ۲۷ - تا تو افکندی به دولت سایه بر گلزارها
شماره ۴۵ - منم که کردهام الماس نشئه مرهم را
شماره ۵۶ - گر نهان سازم غم عشقت چه سازم ناله را
شماره ۸۳ - ز روح باده صد ره گرچه خالی شد تن مینا
شماره ۸۴ - به گلستان چو روی گل شود از روی تو آب
شماره ۱۰۷ - مه روی تو که آرایش هر مهتاب است
شماره ۱۰۹ - حسن محجوب ز نظّاره خطرها دارد
شماره ۱۱۸ - گذشت موسم گل لیک یار جلوهگرست
شماره ۱۳۳ - چمن به خرّمی و گل به بار نزدیک است
شماره ۱۳۵ - هر خس به باغ ما گل و هر زاغ بلبل است
شماره ۱۵۹ - تا همچو گل پیاله شکفتن گرفته است
شماره ۱۶۷ - عشوهاش چون در چمن آیین لطف و ناز بست