طنز

ملک‌الشعرای بهار کارنامهٔ زندان غزل مرادف - هرکه او یار محترم دارد ملک‌الشعرای بهار کارنامهٔ زندان در صفت شیّادان لفّاظ که با دانستن چند اصطلاح خود را عالم نامیده و درمجالس سخن می گویند صائب تبریزی غزلیات غزل ۱۶۶۲ - غبار هستی ما پرده دار سیلاب است صائب تبریزی مطالع شماره ۴۷ - شوخی راز محبت می شکافد سینه را صائب تبریزی مطالع شماره ۳۷۰ - تماشای جمال خود چنان برده است از هوشش صائب تبریزی مطالع شماره ۴۶۴ - ز اهل کرم به هند کسی را ندیده ایم صائب تبریزی مطالع شماره ۴۹۷ - یکی صد شد ز خط کیفیت چشم خراب تو امیرخسرو دهلوی غزلیات شماره ۱۱۷۸ - ابر خوش است و وقت خوش است و هوای خوش امیرخسرو دهلوی غزلیات شماره ۱۷۵۲ - مدار جان من از بهر جان ما روزه امیرخسرو دهلوی غزلیات شماره ۱۸۲۴ - زینسان که از هر موی خود زنجیر صد دل می کنی سیف فرغانی غزلیات شماره ۳۰۱ - ای خواسته زلعل لب آن نگار بوس مسعود سعد سلمان مقطعات شمارهٔ ۹۲ - شکوه از موی مسعود سعد سلمان مقطعات شمارهٔ ۹۴ - هزل مسعود سعد سلمان مقطعات شمارهٔ ۱۰۷ - مطایبه مسعود سعد سلمان مثنویات شمارهٔ ۲۱ - صفت بانوی قوال مسعود سعد سلمان مثنویات شمارهٔ ۲۲ - صفت ماهوک رقاص فرخی سیستانی رباعیات شماره ۱۵ - چون با یاران خشم کنی جان پدر مولوی فیه ما فیه فصل هیجدهم - میفرمود که تاج الدیّن قبایی را گفتند که این دانشمندان جامی دفتر اول بخش ۱۱۶ - قصه کلی که در خانه معشوق خود بکوفت گفتند باز گرد که صحبتی تنگ است موی در نمی گنجد گفت بهانه مجوی و در باز کن که من خود کلم و موی ندارم جامی دفتر اول بخش ۱۴۴ - حکایت بر سبیل تمثیل