غزل ۳۹۶ - ای آنکه به دو لب سبب آب حیاتی
غزل ۳۹۷ - غالیه بر عاج برآمیختی
غزل ۴۰۷ - زان خط که تو بر عارض گلنار کشیدی
غزل ۴۱۰ - روی چو ماه داری زلف سیاه داری
غزل ۴۱۱ - ای آنکه رخ چو ماه داری
غزل ۴۱۶ - چرا ز روی لطافت بدین غریب نسازی
غزل ۴۱۷ - ای گل آبدار نوروزی
غزل ۴۱۹ - لولو خوشاب من از چنگ شد یکبارگی
غزل ۴۲۰ - به درگاه عشقت چه نامی چه ننگی
غزل ۴۲۳ - تا به گرد روی آن شیرین پسر گردم همی
غزل ۴۲۴ - ای چشم و چراغ آن جهانی
غزل ۴۲۵ - ای زبدهٔ راز آسمانی
غزل ۴۲۹ - الا ای نقش کشمیری الا ای حور خرگاهی
غزل ۴۳۱ - ربی و ربکالله ای ماه تو چه ماهی
غزل ۴۳۲ - برخی رویتان من ای رویتان چو ماهی
قصیدهٔ شمارهٔ ۲ - در تفسیر چند سوره و نعت رسول اکرم و مدح قاضی عبدالودود
قصیدهٔ شمارهٔ ۱۵ - این توحید به حضرت غزنین گفته شد
قصیدهٔ شمارهٔ ۱۷ - در مدح خواجه مسعود علیبن ابراهیم
قصیدهٔ شمارهٔ ۵۰ - در وصف بهار
قصیدهٔ شمارهٔ ۶۶ - در مدح خواجه محمدبن خواجه عمر