غزل ۱۱۲۲ - غنا مفت هوسگر نام آسودن نمیگیرد
غزل ۱۱۲۵ - چنینگر طیعبیدرتبهخورد و خوابمیسازد
غزل ۱۱۲۸ - تا جلوهٔ بیرنگ تو بر قلب صور زد
غزل ۱۱۲۹ - حدیث عشق شودناله ترجمانش و لرزد
غزل ۱۱۳۰ - زبان بهکام خموشی کشد بیانش و لرزد
غزل ۱۱۳۶ - به این عجزم چه ز خاک حیاپرورد برخیزد
غزل ۱۱۳۹ - چه غفلت یارب از تقریر یأس انجام میخیزد
غزل ۱۱۴۰ - بهار حیرتست اینجا نهگل نی جام میخیزد
غزل ۱۱۴۳ - تبسم هرکجا رنگ سخن زان لعل تر ریزد
غزل ۱۱۴۴ - وداع کلفتم تا گل کند چاک جگر ریزد
غزل ۱۱۴۵ - خرد به عشق کند حیلهساز جنگ و گریزد
غزل ۱۱۴۸ - به هرکجا مژهام رنگ خواب میریزد
غزل ۱۱۴۹ - خطی که بر گل روی تو آب میریزد
غزل ۱۱۶۱ - همه راست زین چمن آرزو، که به کام دل ثمری رسد
غزل ۱۱۶۲ - تا ز چمن دماغ را بوی بهار میرسد
غزل ۱۱۶۵ - تا گرد ما به اوج ثریا نمیرسد
غزل ۱۱۶۶ - کار دلها باز از آن مژگان به سامان میرسد
غزل ۱۱۷۵ - پی اشک من ندانم بهکجا رسیده باشد
غزل ۱۱۸۰ - زشوخی چشم منتاکی به روی غیرواباشد
غزل ۱۱۸۶ - عشق هرجا ادبآموز تپیدن باشد