غزل ۴۴ - خرم دل آن کس که به غم های تو شاد است
غزل ۴۵ - گر صد برگ را روی تو وارث
غزل ۴۷ - ای کرده به غمزه دل صدشیفته تاراج
غزل ۴۸ - لَمَع البَرقُ و النُجوم یَلوح
غزل ۴۹ - بشکفت برچمن گل عذرا عذار سرخ
غزل ۵۰ - لبت یاقوت گوهر پوش دارد
غزل ۵۳ - نگار من همه آیین دلبری دارد
غزل ۵۴ - مرا زمانه زخاک درت جدا مکناد
غزل ۵۵ - بیا بیا که در این خطه ی خراب آباد
غزل ۵۶ - گل به فصل بهار می خندد
غزل ۵۷ - غمی دارم که وا گفتن نشاید
غزل ۵۸ - با خال تو گر مشک به دعوی بنشیند
غزل ۶۰ - آن را که مهر روی تو در دل نیافتند
غزل ۶۱ - خرم تر از رخت به چمن گل نیافتند
غزل ۶۲ - تاقامت چو سرو تو بالا کشیده اند
غزل ۶۳ - دل اگر رود ز حریم کوی تو ای صنم به کجارود؟
غزل ۶۴ - آنها که طرف روز به گیسوگرفته اند
غزل ۶۶ - جان را همیشه بر سر کوی توراه باد
غزل ۶۷ - هلال عید کزین طاق زرنگار برآید
غزل ۶۸ - مرا هوای تو هرگز زسر به در نرود