عاشقانه

خواجوی کرمانی غزلیات غزل ۳۳۹ - عید آمد و آنماه دلافروز نیامد خواجوی کرمانی غزلیات غزل ۳۴۰ - سریست مرا با تو که اغیار نداند خواجوی کرمانی غزلیات غزل ۳۴۳ - حدیث جان به جز جانان نداند خواجوی کرمانی غزلیات غزل ۳۴۴ - که می‌رود که پیامم به شهریار رساند خواجوی کرمانی غزلیات غزل ۳۴۶ - گویند که صبرآتش عشقت بنشاند خواجوی کرمانی غزلیات غزل ۳۴۷ - ماجرائی که دل سوخته می‌پوشاند خواجوی کرمانی غزلیات غزل ۳۴۹ - ما برکنار و با تو کمر در میان بماند خواجوی کرمانی غزلیات غزل ۳۵۰ - حدیث عشق ز ما یادگار خواهد ماند خواجوی کرمانی غزلیات غزل ۳۵۱ - هر که را سکه درستست بزر باز نماند خواجوی کرمانی غزلیات غزل ۳۵۷ - شام خون آشام گیسو را اگر چین کرده‌اند خواجوی کرمانی غزلیات غزل ۳۶۱ - زهی زلفت گرهگیری پر از بند خواجوی کرمانی غزلیات غزل ۳۶۲ - ای ساربان به قتل ضعیفان کمر مبند خواجوی کرمانی غزلیات غزل ۳۶۳ - عاقل ندهد عاشق دلسوخته را پند خواجوی کرمانی غزلیات غزل ۳۶۵ - دل مجروح مرا آگهی از جان دادند خواجوی کرمانی غزلیات غزل ۳۶۶ - دوش چون در شکن طرهٔ شب چین دادند خواجوی کرمانی غزلیات غزل ۳۶۷ - این چه نامه‌ست که از کشور یار آوردند خواجوی کرمانی غزلیات غزل ۳۶۹ - ز چشم مست تو آنها که آگهی دارند خواجوی کرمانی غزلیات غزل ۳۷۰ - ساقیان آبم بجام لعل شکر خا برند خواجوی کرمانی غزلیات غزل ۳۷۲ - چون ترک من سپاه حبش برختن زند خواجوی کرمانی غزلیات غزل ۳۷۶ - چو خط سبز تو بر آفتاب بنویسند