عاشقانه

خواجوی کرمانی غزلیات غزل ۲۸۳ - مه را اگر از مشک ز ره پوش توان کرد خواجوی کرمانی غزلیات غزل ۲۸۴ - بی لاله رخان روی بصحرا نتوان کرد خواجوی کرمانی غزلیات غزل ۲۸۵ - پشت بر یار گمان ابرو ما نتوان کرد خواجوی کرمانی غزلیات غزل ۲۸۶ - بر سر کوی تو اندیشهٔ جان نتوان کرد خواجوی کرمانی غزلیات غزل ۲۸۷ - هر کو چو شمع ز آتش دل تاج سر نکرد خواجوی کرمانی غزلیات غزل ۲۸۸ - سپیده‌دم که صبا بر چمن گذر می‌کرد خواجوی کرمانی غزلیات غزل ۲۸۹ - طوطی از پستهٔ تنگ تو شکر گرد آورد خواجوی کرمانی غزلیات غزل ۲۹۰ - سوز غم تو آتشم از جان بر آورد خواجوی کرمانی غزلیات غزل ۲۹۱ - من خاک آن بادم که او بوی دلارام آورد خواجوی کرمانی غزلیات غزل ۲۹۲ - گل نهالی به بوستان آورد خواجوی کرمانی غزلیات غزل ۲۹۳ - کس نیست که دست من غمخوار بگیرد خواجوی کرمانی غزلیات غزل ۲۹۴ - چون خط تو گرد رخ گلرنگ بگیرد خواجوی کرمانی غزلیات غزل ۲۹۵ - دلم دیده از دوستان برنگیرد خواجوی کرمانی غزلیات غزل ۲۹۶ - دلم که حلقهٔ گیسوی یار می‌گیرد خواجوی کرمانی غزلیات غزل ۲۹۷ - طوطی چو سخن گوئی پیش شکرت میرد خواجوی کرمانی غزلیات غزل ۲۹۸ - مرغ در راه او پر اندازد خواجوی کرمانی غزلیات غزل ۲۹۹ - چون طوطی خط تو پر بر شکر اندازد خواجوی کرمانی غزلیات غزل ۳۰۰ - تا برآید نفس از عشق دمی باید زد خواجوی کرمانی غزلیات غزل ۳۰۱ - وصل آن ترک ختا ملکت خاقان ارزد خواجوی کرمانی غزلیات غزل ۳۰۲ - صحبت جان جهان جان و جهان می‌ارزد