شماره ۴۸۹ - مرا اگر چو دو چشمت هزار جان باشد
شماره ۴۹۰ - مرا محبّتِ تو در میانِ جان باشد
شماره ۴۹۱ - چنین سروِ روان دیگر نباشد
شماره ۴۹۶ - ترا خود رسمِ دل داری نباشد
شماره ۴۹۷ - خوش وقتِ کسی کو را محبوب قرین باشد
شماره ۴۹۹ - فراقِ یارِ سفر کرده گر چنین باشد
شماره ۵۰۱ - که را طاقت امتحان تو باشد
شماره ۵۰۲ - مرا در سینه سودای تو باشد
شماره ۵۰۴ - به لطف تو نبود گر بسی نکو باشد
شماره ۵۰۵ - گر یاد کند یک شبَکم یار چه باشد
شماره ۵۰۶ - دلم تا کی چنین دیوانه باشد
شماره ۵۰۷ - مشنو که مرا جز تو یاری و کسی باشد
شماره ۵۰۸ - گر دگر باره مرا با تو وصالی باشد
شماره ۵۱۲ - با دل از دست رفت و کار دگر شد
شماره ۵۱۶ - پای هر کس که در آن سلسلهء مشکین شد
شماره ۵۱۷ - دوست می دارم فلان را راست است آری چه شد
شماره ۵۱۸ - گر دلم شد مبتلای عشق عیاری چه شد
شماره ۵۲۰ - چو ماه از گنبد خضرا برآمد
شماره ۵۲۲ - از این حیات چه حاصل که در فراق سرآمد
شماره ۵۲۳ - هین که هنگام نای و نوش آمد