شماره ۳۴۷ - چه جای دشمنی است آن که یار کرد و برفت
شماره ۳۵۰ - دلم از تو دل برنخواهد گرفت
شماره ۳۵۱ - بوی عرق چین تو باد صبا برگرفت
شماره ۳۵۳ - خیال دوست ز من خورد و خواب بازگرفت
شماره ۳۵۴ - ما دگر بوی کسی برنتوانیم گرفت
شماره ۳۵۷ - نگارم را ز جان خوشتر توان گفت
شماره ۳۵۹ - به جفتِ چشمِ سیاه و به ابروی طاقت
شماره ۳۶۰ - غایب نشد زمانی از خاطرم خیالت
شماره ۳۶۲ - هر که ببیند تو را بدین قد و قامت
شماره ۳۶۷ - مخوان بعد از این داستان قیامت
شماره ۳۶۸ - بکشم گر همه کوه است وز آهن ستمت
شماره ۳۷۰ - یک نفسی بیا که بر دیده و سر نشانمت
شماره ۳۷۱ - بیا و بوسه بده از آن لبان خندانت
شماره ۳۷۲ - الغیاث از جفت و طاق ابروانت
شماره ۳۷۳ - جانا دلی چه سوزی کان هست جای گاهت
شماره ۳۷۴ - به دیدار تو مشتاقم به غایت
شماره ۳۷۵ - ای حقه ی نقد جان بر طاق دو ابرویت
شماره ۳۷۶ - گلبن فراز تخت چمن بر نهاده تاج
شماره ۳۸۷ - مرده گر زنده شد از معجز انفاس مسیح
شماره ۳۹۰ - چه شور از آن لب شیرین که در جهان افتاد