شماره ۳۹۴ - کجا رفتی بیا ای سرو آزاد
شماره ۳۹۶ - زمانه گرچه بسی بر سرم نهاد
شماره ۳۹۷ - یارم که ز من نمی کند یاد
شماره ۴۰۲ - مرا دلی ست که هر لحظه در بلا افتد
شماره ۴۰۴ - دلم به دامِ تمنّایِ عشق چند افتد
شماره ۴۱۰ - اگرم باز ملاقات میسّر گردد
شماره ۴۱۳ - به دست آورده ام یاری که رویی چون قمر دارد
شماره ۴۱۴ - هم چو من دل بری که جان دارد
شماره ۴۱۵ - فراقِ یارِ سفر کرده رویِ آن دارد
شماره ۴۱۶ - فروغِ طلعتِ رویِ تو آفتاب ندارد
شماره ۴۱۹ - نه پسته چون دهنِ تنگِ یارِ من دارد
شماره ۴۲۰ - جمادست آن که دل داری ندارد
شماره ۴۲۲ - نه بخت با منِ مسکین سری به ره دارد
شماره ۴۲۳ - یاری چو من از جملۀ عشّاق که دارد
شماره ۴۲۴ - غمزۀ شوخِ تو شیرین حرکاتی دارد
شماره ۴۲۶ - یکی را دوست می دارم که چون من سد رهی دارد
شماره ۴۲۹ - نه محرمی که پیامی به یار بگذارد
شماره ۴۳۷ - چو بلبل دگر باره آواز کرد
شماره ۴۳۹ - یارم ز در درآمد و بر من سلام کرد
شماره ۴۴۰ - وداع یار گرامی نمی توانم کرد