مستزاد
شمارهٔ ۱۴ - در مدح صدیقه صغرا زینب کبرا(ع)
شماره ۳ - تا به خاک قدمت روی نیاز است مرا
شماره ۵ - باز آراسته بینم صف مژگان تو را
شماره ۶ - از پس عمری که بگشود آن جفا جو دیده را
شماره ۷ - آشنا منما به گیسوی پریشانه شانه را
شماره ۸ - گرفته نور ز داغ جگر نظاره ما
شماره ۱۱ - کنون کافتاد دور حسین با این زلف و چوگانها
شماره ۱۲ - ای خوش آن روز که دل به هر غمت جایی داشت
شماره ۱۳ - به دامنم نبود گر دل فکار منست
شماره ۱۴ - اختلاف اهل دل خوبس اهل دل کجاست
شماره ۱۶ - تبسم لبت از لعل آبدارتر است
شماره ۱۸ - اطراف رخت را خط شبرنگ گرفته است
شماره ۲۰ - گرچه هر تیر جفا کز تو رسد مطلوبست
شماره ۲۵ - به غیر جلوه رویت مرا بهاری نیست
شماره ۲۶ - جز مهر تو ای مه سروکارم به کسی نیست
شماره ۲۷ - فلک همان نه تو را مهربان به ما نگذاشت
شماره ۲۹ - خوش آن تنی را که مو به موی شکنج زلفت بتاب دارد
شماره ۳۲ - قیمت به خود از عشق تو ارزان بگذارد
شماره ۳۳ - طره صیادی مرا در زلف خود زنجیر کرد