شماره ۳۴ - غمت آن روز که جا در دل ویرانم کرد
شماره ۳۵ - دو شینه دل از دوری دلبر گله میکرد
شماره ۳۶ - دلم بهانه رویت زیاد میگیرد
شماره ۳۹ - هر زمان بویی از آن جعد سمنسا میرسد
شماره ۴۰ - هجوم غم رسید اندر دل و راه فغان گم شد
شماره ۴۱ - دو زلفت ای صنم چون عقرب جرار میماند
شماره ۴۳ - تا مرا گردن به طوق آشنایی بستهاند
شماره ۴۶ - دمی که باده عشترت بتان به جام کنند
شماره ۵۰ - تنک بر جان در گلو راه نفس کی میشود
شماره ۵۱ - دلم دائم ز هجرت خویش را بیمار میخواهد
شماره ۵۵ - ز بسکه در غم روی تو انتظار کشیدم
شماره ۵۷ - تا سرو کار بدان طره پر خم دارم
شماره ۵۸ - ترک دین و دل نمودم ترک جان هم میکنم
شماره ۵۹ - ما از دو کون پای به دامن کشیدهایم
شماره ۶۲ - روزگاریست که ما طالب دیدار توئیم
شماره ۶۳ - نگارا زخم دل را مرحمش کن
شماره ۶۶ - نمیدانم شب هجر تو را باشد سحر یا نه
شماره ۶۷ - رخت را ماه میگفتیم اگر مه داشت پیرایه
شماره ۷۱ - تا کی از بخت فرو بسته گره وا نکنی
شمارهٔ ۳۱ - وداع حضرت علیاکبر با مادر(ع)