شماره ۷۴ - هرگه آن گلزار خوبی، یاد می آرد ز ما
شماره ۱۵۳ - بهار ما، نفس سرد و، چشم گریان است
شماره ۱۷۷ - پیری رسید و، از همه وقت کناره است
شماره ۲۶۶ - در هر سخن، سخنور صد تاب میخورد
شماره ۴۴۴ - از هجوم داغ، در تن نیست دیگر جای داغ
شماره ۵۳۴ - بهار آمد، که جوشد ز آتش دل باز خون من
شماره ۲۲ - ما را نه حرف تند یاران ضرر است
شماره ۲۰۲ - نفست از طول امل چند بود در تک و تاز؟
شماره ۲۱۵ - . . .
شماره ۲۲۱ - ز بس نومیدی از امیدهای خویشتن دیدم
شماره ۲۲۶ - میروم سوی وطن، حسرت بغربت میکشم
شماره ۷۷ - ز هجرانت چنانم جان بسوزد
شماره ۱۰۸ - چه شد که خانه به غیر از شرابخانه ندارم
شماره ۱۹ - دل ز زخم توام اندیشه مرهم نکند
شماره ۳۰ - ای شمر شرمی از خدا خنجر مکش خنجر مکش
شماره ۶۴ - جای زه از آن سخت کمان ابرو داد
شماره ۱۰۴ - بیش از همه کس و از همه کس کم مائیم
شمارهٔ ۱۵ - به یکی از دوستان نگاشته
شمارهٔ ۲۶ - به یکی از دوستان نگاشته
شمارهٔ ۳۸ - پاسخ نامه ای است که بدوستی نگاشته