عرفان

حافظ غزلیات غزل ۲۱۲ - یک دو جامم دی سحرگه اتفاق افتاده بود حافظ غزلیات غزل ۲۱۳ - گوهر مخزن اسرار همان است که بود حافظ غزلیات غزل ۲۱۴ - دیدم به خواب خوش که به دستم پیاله بود حافظ غزلیات غزل ۲۱۶ - آن یار کز او خانه ی ما جای پری بود حافظ غزلیات غزل ۲۱۷ - مسلمانان مرا وقتی دلی بود حافظ غزلیات غزل ۲۱۸ - در ازل هر کو به فیض دولت ارزانی بود حافظ غزلیات غزل ۲۲۰ - از دیده خون دل همه بر روی ما رود حافظ غزلیات غزل ۲۲۱ - چو دست بر سر زلفش زنم به تاب رود حافظ غزلیات غزل ۲۲۲ - از سر کوی تو هر کو به ملالت برود حافظ غزلیات غزل ۲۲۴ - خوشا دلی که مدام از پی نظر نرود حافظ غزلیات غزل ۲۲۵ - ساقی حدیث سرو و گل و لاله می‌رود حافظ غزلیات غزل ۲۲۷ - گر چه بر واعظ شهر این سخن آسان نشود حافظ غزلیات غزل ۲۲۸ - گر من از باغ تو یک میوه بچینم چه شود حافظ غزلیات غزل ۲۳۰ - اگر به باده ی مشکین دلم کشد شاید حافظ غزلیات غزل ۲۳۲ - بر سر آنم که گر ز دست برآید حافظ غزلیات غزل ۲۳۴ - چو آفتاب می از مشرق پیاله برآید حافظ غزلیات غزل ۲۳۶ - اگر آن طایر قدسی ز درم بازآید حافظ غزلیات غزل ۲۴۲ - بیا که رایت منصور پادشاه رسید حافظ غزلیات غزل ۲۴۳ - بوی خوش تو هر که ز باد صبا شنید حافظ غزلیات غزل ۲۴۴ - معاشران گره از زلف یار باز کنید