عرفان

حافظ غزلیات غزل ۲۷۱ - دارم از زلف سیاهش گله چندان که مپرس حافظ غزلیات غزل ۲۷۲ - بازآی و دل تنگ مرا مونس جان باش حافظ غزلیات غزل ۲۷۳ - اگر رفیق شفیقی درست پیمان باش حافظ غزلیات غزل ۲۷۴ - به دور لاله قدح گیر و بی‌ریا می‌باش حافظ غزلیات غزل ۲۷۶ - باغبان گر پنج روزی صحبت گل بایدش حافظ غزلیات غزل ۲۷۷ - فکر بلبل همه آن است که گل شد یارش حافظ غزلیات غزل ۲۷۸ - شراب تلخ می‌خواهم که مردافکن بود زورش حافظ غزلیات غزل ۲۷۹ - خوشا شیراز و وضع بی‌مثالش حافظ غزلیات غزل ۲۸۰ - چو برشکست صبا زلف عنبرافشانش حافظ غزلیات غزل ۲۸۳ - سحر ز هاتف غیبم رسید مژده به گوش حافظ غزلیات غزل ۲۸۴ - هاتفی از گوشه ی می خانه دوش حافظ غزلیات غزل ۲۸۵ - در عهد پادشاه خطابخش جرم پوش حافظ غزلیات غزل ۲۸۶ - دوش با من گفت پنهان کاردانی تیزهوش حافظ غزلیات غزل ۲۹۱ - ما آزموده‌ایم در این شهر بخت خویش حافظ غزلیات غزل ۲۹۳ - بامدادان که ز خلوتگه کاخ ابداع حافظ غزلیات غزل ۲۹۵ - سحر به بوی گلستان دمی شدم در باغ حافظ غزلیات غزل ۲۹۶ - طالع اگر مدد دهد دامنش آورم به کف حافظ غزلیات غزل ۲۹۸ - مقام امن و می بی‌غش و رفیق شفیق حافظ غزلیات غزل ۲۹۹ - اگر شراب خوری جرعه‌ای فشان بر خاک حافظ غزلیات غزل ۳۰۴ - دارای جهان نصرت دین خسرو کامل