عرفان

حافظ غزلیات غزل ۱۸۲ - حسب حالی ننوشتی و شد ایامی چند حافظ غزلیات غزل ۱۸۴ - دوش دیدم که ملایک در میخانه زدند حافظ غزلیات غزل ۱۸۶ - گر می فروش حاجت رندان روا کند حافظ غزلیات غزل ۱۸۷ - دلا بسوز که سوز تو کارها بکند حافظ غزلیات غزل ۱۸۹ - طایر دولت اگر باز گذاری بکند حافظ غزلیات غزل ۱۹۰ - کلک مشکین تو روزی که ز ما یاد کند حافظ غزلیات غزل ۱۹۳ - در نظربازی ما بی‌خبران حیرانند حافظ غزلیات غزل ۱۹۶ - آنان که خاک را به نظر کیمیا کنند حافظ غزلیات غزل ۱۹۷ - شاهدان گر دلبری زین سان کنند حافظ غزلیات غزل ۱۹۸ - گفتم کی ام دهان و لبت کامران کنند حافظ غزلیات غزل ۱۹۹ - واعظان کاین جلوه در محراب و منبر می‌کنند حافظ غزلیات غزل ۲۰۰ - دانی که چنگ و عود چه تقریر می‌کنند حافظ غزلیات غزل ۲۰۱ - شراب بی‌غش و ساقی خوش دو دام رهند حافظ غزلیات غزل ۲۰۲ - بود آیا که در میکده‌ها بگشایند حافظ غزلیات غزل ۲۰۳ - سال‌ها دفتر ما در گرو صهبا بود حافظ غزلیات غزل ۲۰۴ - یاد باد آن که نهانت نظری با ما بود حافظ غزلیات غزل ۲۰۵ - تا ز میخانه و می نام و نشان خواهد بود حافظ غزلیات غزل ۲۰۶ - پیش از اینت بیش از این اندیشه ی عشاق بود حافظ غزلیات غزل ۲۰۸ - خستگان را چو طلب باشد و قوت نبود حافظ غزلیات غزل ۲۱۱ - دوش می‌آمد و رخساره برافروخته بود