شماره ۲۷ - امشب از روی تو مجلس را ضیایی دیگر است
شماره ۲۸ - من سر شادی ندارم با غم یارم خوش است
شماره ۳۱ - گرچه چشم ترک مستت فتنه و ابرو بلاست
شماره ۳۲ - مطلع انوار زلفت مسکن جان و دل است
شماره ۳۳ - سلطان غمت را دل پردرد مقام است
شماره ۳۴ - مرغ عرشیم و قاف خانه ماست
شماره ۳۵ - نقش هستی رقم صورت کاشانه ماست
شماره ۳۶ - منم آن مجمع البحرین که پر لؤلؤی مرجان است
شماره ۳۷ - بخت ابد یار آن که با تو قرین است
شماره ۳۸ - عرش رحمان است رویش، علم الاسما گواست
شماره ۳۹ - چشم بیمار تو تا مست و خراب افتاده است
شماره ۴۰ - ساقی سیمین برم جام شراب آورده است
شماره ۴۱ - مسجد و میکده و کعبه و بتخانه یکی است
شماره ۴۲ - تعالی الله از این صورت که عین ذات پرمعنی است
شماره ۴۳ - آن که بر لوح رخت خط الهی دانست
شماره ۴۴ - چشم تو فتنه ای است که عالم خراب اوست
شماره ۴۵ - ای دل! بلا بکش چو دلت مبتلای اوست
شماره ۴۶ - مطلع نور تجلی آفتاب روی اوست
شماره ۴۸ - الله الله این چه نور است آفتاب روی دوست
شماره ۴۹ - لوح محفوظ است پیشانی و قرآن روی دوست