شماره ۲۰۰ - آیا بُوَد که روزی از دوستان بشیری
شماره ۱ - نزدیک شد که زلزله ی صدمت فنا
شماره ۲ - تا با خودی بدان که قوی دوری از خدا
شماره ۳ - هرکه را غیبتی از خویش میسر گردد
شماره ۴ - جایی که زلف کافر تو سر برآورد
شماره ۷ - روزی چو آه خویش، سوی سدره برپرم
شماره ۸ - نی نی، زهر که هست فروتر، فروترم
شماره ۹ - صدری که برکشید کفش، ورچه چاکرم
شماره ۱۰ - چند از پی نان برپا در پیش کسان چون خوان
شماره ۱۲ - دو عالمی تو و خود را نکو نمیداری
شماره ۱۳ - به چهره صورت چینی، به زلف مشک تتاری
شماره ۱۵ - هنوز آبصفت پایبستهٔ لایی
شماره ۱ - هین در فکن به جام، شراب مغانه را
شماره ۲ - در پیش من ز بهر طرب کوزهٔ مل است
شماره ۳ - به باغ مردمی خاری نمانده ست
شماره ۵ - هین در دهید باده که آنها که آگهند
شماره ۶ - کجا کسی که چو او را صبوح دست دهد
شماره ۱۰ - دم او، زنده کند مرده از انک
شماره ۱۴ - ای طرههای خوبان، از نافهٔ تو بویی
شماره ۱۵ - آیا دلم از رنج برآساید گویی؟