عرفان

صغیر اصفهانی غزلیات شماره ۱۲ - تا بود زلف تو اسباب پریشانی ما صغیر اصفهانی غزلیات شماره ۱۳ - جانا ز که آموختی این عشوه گری را صغیر اصفهانی غزلیات شماره ۱۵ - شد بزلف یار هر که مبتلا صغیر اصفهانی غزلیات شماره ۱۶ - گر نبینم روزی آن مهر جهان افروز را صغیر اصفهانی غزلیات شماره ۱۷ - موشکافی به جهان گرچه بود پیشهٔ ما صغیر اصفهانی غزلیات شماره ۱۸ - جانا ز روی خویش بر افکن نقاب را صغیر اصفهانی غزلیات شماره ۲۰ - شکرلله که شده جای تو اندر دل ما صغیر اصفهانی غزلیات شماره ۲۱ - اگر به جرم محبت کنند پوست مرا صغیر اصفهانی غزلیات شماره ۲۲ - ویرانهٔ آن گنج نهان است دل ما صغیر اصفهانی غزلیات شماره ۲۳ - داده ام جا به سر هوای تو را صغیر اصفهانی غزلیات شماره ۲۵ - خدای ساخته گنجینه گهر ما را صغیر اصفهانی غزلیات شماره ۲۶ - در روزگار چون گذرد روزگار ما صغیر اصفهانی غزلیات شماره ۲۷ - جز می کشیدن حاصلی کو گردش ایام را صغیر اصفهانی غزلیات شماره ۲۸ - من از دل رخ نتابم زانکه یارم رخ نمود اینجا صغیر اصفهانی غزلیات شماره ۲۹ - گردون همیشه پست کند ارجمند را صغیر اصفهانی غزلیات شماره ۳۰ - چو در کویت وطن دارم نجویم باغ رضوان را صغیر اصفهانی غزلیات شماره ۳۲ - مکن باور به یک منوال دور زندگانی را صغیر اصفهانی غزلیات شماره ۳۳ - دور کن یکدم ز خود جهل هوی اندیش را صغیر اصفهانی غزلیات شماره ۳۴ - فرقی نمانده در عمل خوب و زشت ما صغیر اصفهانی غزلیات شماره ۳۵ - رفت اختیار ما به نگاهی ز دست ما