غزل ۷۴۲ - نی نگر با اهل دل هر دم بمعنی در سخن
غزل ۷۴۳ - دوش چون از لعل میگون تو میگفتم سخن
غزل ۷۴۴ - هندوی آن کاکل ترکانه میباید شدن
غزل ۷۴۶ - بر اشکم کهربا آبیست روشن
غزل ۷۴۷ - ترا که گفت که قصد دل شکستهٔ ما کن
غزل ۷۴۸ - ای خواجه مرا با می و میخانه رها کن
غزل ۷۴۹ - وقت صبوح شد بشبستان شتاب کن
غزل ۷۵۰ - ای صبا احوال دل با آن صنم تقریر کن
غزل ۷۵۱ - خویش را در کوی بیخویشی فکن
غزل ۷۵۲ - امشب ای یار قصد خواب مکن
غزل ۷۵۳ - جان بده یا دگر اندیشهٔ جانانه مکن
غزل ۷۵۵ - بلبل خوش سرای شد مطرب مجلس چمن
غزل ۷۵۶ - بوقت صبح ندانم چه شد که مرغ چمن
غزل ۷۵۷ - هر کس که برگرفت دل از جان چنانکه من
غزل ۷۵۹ - ای سر زلف تو لیلی و جهانی مجنون
غزل ۷۶۰ - به عقل کی متصور شود فنون جنون
غزل ۷۶۱ - زبان خامه نتواند حدیث دل بیان کردن
غزل ۷۶۵ - خیز و در بحر عدم غوطه خور و ما را بین
غزل ۷۶۹ - تحیتی چو هوای ریاض خلد برین
غزل ۷۷۱ - کیست که گوید ببارگاه سلاطین