شماره ۱۲۰۰ - تن را بسوز و جانرا با دوست همنشین کن
شماره ۱۳۷۱ - صوفی تو نیی صافی از عشق چه میلافی
شماره ۶ - گر درد دل از غم حبیب است مرا
بخش ۴۱ - دلالت کردن نور، پروانه را بسوی شمع
بخش ۴۴ - خاتمت کتاب
شماره ۷ - ساقی فلک از بحر عطای تو کفی است
شماره ۳۰۰ - هله من عاشق ذاتم تنه ناها یا هو
شماره ۴۶ - یارب نفس شراره خیزم بخشند
شمارهٔ ۱ - از مدایح
شماره ۳۰ - عشاق تو از الست مست آمده اند
شماره ۴۳ - عشاق ترا هشت بهشت تنگ آید
شماره ۵ - عشق را گوهر برون از کون کانی دیگرست
شماره ۸ - دعوی عشق جانان در هر دهان نگنجد
شماره ۱۲ - هر که را این عشقبازی در ازل آموختند
شماره ۱ - چو بو دهد صبحم به دست باد صبا
شماره ۱۴۳ - گردون، گلیم کهنهٔ غمخانهٔ کسی است
شماره ۲۲۲ - چو از نور تجلی ساغری سرشار می گردد
شماره ۳۲۸ - هر بتی قبله نمای دل دانا نشود
شماره ۳۹۹ - یار ما بنمود رو شد در حجاب از پرتوش
شماره ۴۶۱ - ای که می گویی خدای خویش را چون دیده ام