شماره ۸ - تا چند دیر و کعبه، مخوان این فسانه را
شماره ۱۷۸ - چو زاهد در دماغم شوری از وسواس پیچیده ست
شماره ۳۳۹ - از عیش دل مرا چه رنگ است
شماره ۵۲۵ - فغان کز دیر، زاهد سبحه را بگسسته می آرد
شماره ۶۰۱ - پرتوی هردم به دل فیض الهی افکند
شماره ۳۳۸ - کم گرفتن عشق را بسیار کافر نعمتی است
شماره ۳۳۹ - آرام در مقام رضای خدا گرفت
شماره ۴۸۰ - آنانکه جام مهر تو بر سر کشیده اند
شماره ۶۳۱ - گل فیض از ریاض حسن زاهد چیدنی دارد
شماره ۱۱۷ - در بت پرستی قبله ام چون آن بت روحانی است
شماره ۲۰۰ - هر جا که بنگری رخ او در تجلی است
شماره ۲۰۷ - از عالم جان آنچه بما فیض رسان است
شماره ۲۷۴ - این چه سروست که از گلشن جان خاسته است
شماره ۲۹۹ - پیش سرمستان عشقت گلشن و گلخن یکیست
شماره ۳۱۰ - ایکه میپرسی که با دل همسخن در خانه کیست
شماره ۳۴۱ - کدام زخم که بر من ز دلستانی نیست
شماره ۳۷۲ - در عشق تو تا در غم خویشی ملامت است
شماره ۵۵۷ - عشق گنجینه اسرار الهی باشد
شماره ۷۴۳ - عاشقان ره بسر گنج الهی دارند
شماره ۱۰۶۴ - گمره شدیم بسکه بره مست رفته ایم